De stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid (SWNM) is als enige visserij-organisatie in gesprek met Greenpeace over de stenendumpactie in het Sylter Aussenriff.

De landelijke vissersbonden weigeren contact met Greenpeace die crimineel gedrag wordt verweten. SWNM, een initiatief van enkele Urker vissers, heeft de milieuorganisatie gevraagd naar de voordelen van reservaten.

 

Terwijl voorzitter Johan Nooitgedagt van de Nederlandse Vissersbond vorige week in deze krant nog stelde dat ‘je met extremisten niet kunt praten’, heeft bestuurder Jurie Post (UK-237) van SWNM direct na het bekend worden van de Greenpeace-actie contact gezocht om meer duidelijkheid te krijgen.

Post verbaasde zich over de stelling van Greenpeace dat de biodiversiteit gebaat is bij permanent gesloten gebieden en de kennelijke aanval op de boomkor.

 

Greenpeace beweert de regering te willen helpen met het maken van reservaten op zee door grote natuurstenen in zee te werpen. De stenen zouden vissers moeten weerhouden in die gebieden de bodemvisserij (in het bijzonder met de boomkor) uit te oefenen. Het dumpen van grote stenen in zee is echter illegaal en kan problemen opleveren voor vissers.

 

De stenen zijn evenwel gestort in een gebied in de Scholbox en daar mogen grote boomkorkotters niet vissen. De enige groep die Greenpeace mogelijk treft, zijn de garnalenvissers. De locatie van de steenstorting is overigens aangemeld bij de autoriteiten, waardoor de kans dat er een garnalenvisser vast komt te zitten klein is. Bovendien is nog maar de vraag of er echt tientallen of honderden stenen zijn gedumpt. Niettemin vindt de sector de actie zeer verwerpelijk.

 

Goede voorbeelden

Post vroeg of Greenpeace wat duidelijker kon zijn met betrekking tot de positieve ervaringen van vissers met reservaten, waar in een persbericht melding van werd gemaakt.

 

Post vroeg om welke reservaten het gaat, welke vissers er dan enthousiast over zijn en of Greenpeace ook contactgegevens heeft van die enthousiaste vissers. Post: ‘Het kan geen kwaad een indruk te krijgen hoe andere vissers elders in de wereld aankijken tegen reservaten op zee en in hoeverre zij daar al ervaringen mee hebben opgedaan. Ik ben erg benieuwd.’

 

Pavel Klinckhamers van Greenpeace kwam al vrij snel met een antwoord op de mail van de Urker schipper: ‘Reservaten waarin positieve ervaringen zijn gemeld van de commerciële visstand zijn onder meer: Georges Bank (Noord-West Atlantische Oceaan), IJsland (oostelijk gebied), Canada (Emerald Bank, Western Bank) en meerdere gebieden in de tropen. Dit is echter een beperkte selectie.

 

Een ander goed voorbeeld is Torre Guaceto in Zuidoost-Italië in de Adriatische Zee. Dit is ingesteld in 1992. In minder dan tien jaar was de hoeveelheid zeebaars in het gebied verdubbeld ten opzichte van gebieden buiten het reservaat. Sinds 2004 zijn plaatselijke vissers het gebied rondom het reservaat eenmaal per week weer aan het bevissen met vistuig dat weinig schade aan de omgeving geeft. De opbrengst in dit gebied is viermaal zo hoog als dat in de volledig beviste gebieden, doordat vissen vanuit het reservaat naar de omliggende gebieden trekken. Bij het El Hierro-reservaat bij de Canarische Eilanden zijn vissers zo enthousiast over de toename van hun vangsten dat ze een tweede reservaat rondom het eiland willen instellen.’

 

Post kreeg echter geen contactgegevens van vissers, wat hij jammer vindt. Klinckhamers: ‘Maar ik heb wel een dvd over zeereservaten waarin deze vissers aan het woord komen en die wil ik best opsturen.’

 

Post is waarschijnlijk de enige die op deze wijze contact heeft gezocht met Greenpeace daar waar de voormannen hebben aangegeven pas weer tot een gesprek bereid te zijn als de stenen zijn opgeruimd. Welke strategie de juiste is moet blijken.

 

Duidelijk is wel dat de visserij geen voorstander is van permanent gesloten gebieden. Daarmee verliest de sector immers vangstgebieden en bovendien vragen sommige deskundigen zich af in hoeverre de extreme dynamiek van de Noordzee te vangen is in permanent gesloten gebieden.

 

Jonge organisatie

De Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid is een jonge organisatie van vooral Urker vissers en enkele biologen die zich inzet voor een beter milieu. ‘Als onafhankelijke organisatie pleiten wij bij overheden, bedrijven en de politiek voor duurzame oplossingen voor natuur- en milieuproblemen.

 

We geven oplossingen en sluiten partnerschappen. Als het nodig is, voeren we actie. Zo maken we ons hard voor een gezond evenwicht tussen milieu en economie’, stelt het bestuur op zijn website. Hoofddoel is onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek te laten doen naar ontwikkelingen in zee. Een daarvan is de ‘werkelijke impact van de boomkor, los van maatschappelijke emoties’. (WdH/PN)  Bron: Schuttevaer.

 

Video: Een vissersschip kapseist binnen 3 minuten

 

 

 

Bron: visserijnieuws.punt.nl