Visser plukt wrange vrucht

Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid

Visser plukt wrange vrucht

URK - De milieuorganisaties zijn de hoofdschuldigen van de grootste milieuramp ter wereld. Zij hebben fosfaat in de ban gedaan, en giftig fosfaatvrij wasmiddel aanbevolen. Aldus Jan van de Geest. De Noordzeevisser plukt er de wrange vruchten van. De kwalen zijn bekend, nu de moed om de noodzakelijke operatie in de naam van een zieke Noordzee uit te voeren.

Jan van de Geest uit Nieuwlande vond het als veehouder onverdraaglijk dat de landbouw de schuld kreeg van de vervuiling. Hij zag het als zijn christenplicht en uit rechtsgevoel de strijd aan te gaan, een strijd tegen het overheidsmilieubeleid en de rioolwaterzuiveringsinstallaties. De overwinning heeft Van de Geest behaald. Milieufabels over gevaren van ammoniak en nitraat zijn ontmaskerd en beschreven in zijn boek ´Om het behoud van de Rechtsstaat´. Maar nu heeft zijn neef Alex Koelewijn (Koelewijn Paling) hem gevraagd de strijdbijl voor de visserijsector op te graven. De problemen die vissers ondervinden met de waterkwaliteit zijn dezelfde waar agrariërs ook tegen aanlopen. Het fosfaatgebrek en de vergiftiging van de zee, zijn overduidelijk DE bron van de visserijproblemen van vandaag. Dat fosfaat gevaarlijk spul is en het water verstikt, noemt Van de Geest een fantasieverhaal. Feit is dat fofstaat onmisbaar is voor mens, dier en plant. Het is bekend dat fosfaattekort in het voedsel bij vee gezondheidsproblemen veroorzaakt, zoals pootgebreken en gewrichtsontstekingen. Gelet op botontkalking, versleten heupen en kniegewrichten en hernia is volgens Van de Geest alleszins de moeite waard om dit ook te onderzoeken wat een structureel fosfaatgebrek in de voedselketen voor effect heeft op de volksgezondheid.

De ware watervervuiling heeft alles te maken met het rioolwaterprobleem. Van de Geest heeft daarvoor de bewijzen in handen. Gewezen wordt op organochloorverbindingen via huishoudelijk afvalwater, oestrogene stoffen die als residue van de pil in het oppervlaktewater terecht komen, en de onvoorstelbare hoeveelheid medicijnen die gebruikt worden. Problemen in de landbouw als gevolg van rioolslib zijn er legio. Volgens Van de Geest zijn onderzoeksrapporten die een relatie leggen met de teruggang in de visstand veilig in de kluis opgeborgen.

,,Wat doet de milieubeweging? Niets, die staat er bij en kijkt er naar. Dat noemt men dan ook milieubeleid. En wat doet de overheid? O, die kort het quotum. Of verbiedt het vissen op paling, spiering en baars. Dat noemt men dan regeren. Maar nee, dat is morfine toedienen aan een doodzieke patiënt, in plaats van opereren´´, aldus Van de Geest.

Dat fosfaatvrij wasmiddel goed zou zijn voor het milieu en voor de natuur, is de grootste fabel. ,,Er is geen beter spul... om het milieu te vernietigen. Maar de top kan het niet maken dit gif te verbieden: dat kunnen we de milieubeweging niet aandoen, want die heeft hier zo voor geijverd. Een ijver zonder verstand. De biodiversiteit in het water wordt totaal vernietigd.´´ Het probleem is een ding, de oplossing een andere. Allereerst noemt Van de Geest een wetenschappelijk onderzoek. Hij is daarvoor al in gesprek met Wageningen UR. De kosten daarvan zijn 200.000 euro, en voor de helft daarvan heeft hij naar eigen zeggen een toezegging van de mengvoederindustrie. Ten tweede moet de hele visserijsector in de volle breedte met de samenleving in een brief aan de Nederlandse en Europese regering een verbod op het gebruik van fosfaatvrij wasmiddel eisen. Met onmiddellijke ingang. Bovendien zal heel Europa moeten worden aangesloten op rioolwaterzuiveringsinstallaties, en zullen deze installaties moeten worden aangepast zodat ze ook gifstoffen uit het afvalwater halen. En tot slot moet er een verbod komen op het dumpen van rioolslib voor de kust.