Nieuws

Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid

Nieuws

Hier vind u alle nieuws artikelen, persberichten en publicaties van onze stichting.

Op vrijdag 4 september 2009 houdt de Stichting voor Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid (SWNM) in het zalencentrum “De Schakel”, Oranjelaan 10 te Nijkerk, een symposium “Op weg naar een schone zee”. Het symposium begint om 10:00 uur en de zaal is open voor ontvangst met koffie of thee om 09:30 uur. Om 12:00 uur zal het symposium worden afgesloten met heerlijke broodjes paling en haring.

Onder het motto “Milieu op orde, lege borden” zullen tijdens het symposium een aantal sprekers in het kort hun visie geven op milieuproblemen in de landbouw en op de visserij in de Noordzee, de Waddenzee en het IJsselmeer. De nadruk zal daarbij vallen op problemen met het fosfaatbeleid en ontwikkelingen rond de palingstand in het IJsselmeer.

Aansluitend zal een forum met de zaal in discussie gaan over een aantal oplossingsrichtingen waar wij allen profijt van kunnen hebben.

Nieuwlande/Den Haag 23 april 2009

P e r s b e r i c h t

Nader onderzoek nodig naar fosfaattekort zeeën

SWNM waarschuwt voor gevolgen

visstand en volksgezondheid

NIEUWLANDE/DEN HAAG – De Nederlandse regering moet dringend fondsen beschikbaar stellen voor onafhankelijk onderzoek naar het groeiende fosfaattekort, de invloed van fosfaatvervangers en oestrogene stoffen in de Noord- en Waddenzee.

Dat eist de Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid (SWNM) in een brief aan de Tweede Kamer. De stichting vangt steeds meer signalen van wetenschappers en vissers op die waarnemen dat vissen te weinig voedsel vinden in de Nederlandse zeeën en dat de kraamkamerfunctie van de Waddenzee ernstig verstoord raakt.

De voedselschaarste zou veroorzaakt kunnen zijn door de fosfaatverwijdering in rioolwaterzuiveringsinstallaties en het vervangen van fosfaten in wasmiddelen. Dit probleem kan volgens SWNM op termijn ernstige gevolgen voor de mens hebben. Nu al merken veehouders effecten op grazend vee, dat te weinig fosfaat binnen krijgt.

De fosfaatvervangers in wasmiddelen blijken agressieve chemische stoffen, die giftig zijn voor vissen en ecosysteem, zo stelt SWNM na eigen proeven. Daarnaast zorgen oestrogene stoffen die als residuen van de pil in het zeewater terecht komen ervoor dat mannelijke vissen vrouwelijke eigenschappen krijgen en zich niet meer kunnen voortplanten.

Hoewel de stichting in zijn stelling gesteund wordt door gerenommeerde zeebiologen als dr. Dolf Boddeke en directeur dr. Martin Scholten van onderzoeksinstituut Wageningen Imares, vindt ze maar moeilijk gehoor bij de politiek.

SWNM hoopte haar noodkreet op 9 april jongstleden te kunnen toelichten tijdens een hoorzitting van de Tweede Kamer, maar kreeg daar nauwelijks de kans om het probleem toe te lichten. ,,Het werd een ronde tafel gesprek van vier wetenschappers tegenover de stichting. De Kamerleden ging op geen enkele vraag in die wij gesteld hadden”, zegt voorzitter drs Meindert Hoefnagel van de stichting.

Daarom heeft de stichting de vragen per brief naar de kamercommissie voor Landbouw Natuurbeheer en Visserij gestuurd. SWNM wil weten wat de invloed is van agressieve chemische stoffen in wasmiddelen op de visstand. Ook de invloed van oestrogene stoffen uit de pil op de vruchtbaarheid van vissen en het kleine zeeleven zou moeten worden onderzocht. Verder wil de stichting weten hoe ernstig de invloed van muskusolie op de visstand is, in het bijzonder op de palingstand. De stichting wil tenslotte onderzocht hebben welke gevolgen het fosfaatbeleid van de afgelopen jaren heeft voor de volksgezondheid.

Hoefnagel : ,,Onze vragen en zorgen staan nog recht overeind, zijn zelfs nog sterker geworden. Wij vragen om onafhankelijk, wetenschappelijk onderzoek in het belang van ook de vissen en de visserij.”

Nieuwlande/Den Haag 7 april 2009

P e r s b e r i c h t

_{^{Kamer hoort noodkreet over verhongerende vis aan}}

SWNM trekt aan bel vanwege bedreigingen door fosfaattekort en fosfaatvervangers

NIEUWLANDE/DEN HAAG – De Tweede Kamer houdt donderdag 9 april een openbare hoorzitting over de waterkwaliteit in relatie tot de biodiversiteit in de Noordzee, Waddenzee en het IJsselmeer. De Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid (SWNM) heeft op deze hoorzitting aangedrongen omdat zij de afgelopen jaren de waterkwaliteit heeft zien verslechteren en het voedseltekort voor vissen heeft zien toenemen.

Volgens de stichting verhongeren de vissen vanwege het fosfaattekort in de zeeën en hebben fosfaatvervangers in wasmiddelen een schadelijk effect op de waterkwaliteit. De stichting vraagt het Rijk daarom geld beschikbaar te stellen voor onafhankelijk onderzoek naar de effecten van deze stoffen in de zeeën. Ook wil ze dat er onderzoek verricht wordt naar het belang van fosfaten voor de volksgezondheid.

Kamerleden van PvdA en CDA die vorig jaar diverse wetenschappelijke rapporten over deze kwestie in ontvangst namen hebben zich daarna sterk gemaakt voor een debat met de Kamer. ,,Wij vinden dat er een nader beeld van geschapen moet worden. De onderzoekers hebben nogal wat schokkende zaken boven tafel gekregen,”

Volgens de SWNM is er de afgelopen decennia natuur- en milieubeleid gevoerd dat desastreus heeft uitgepakt. Door het vervangen van fosfaten in wasmiddelen komt er minder van deze belangrijke voedingsstof in de zeeën terecht. Door de bouw van rioolwaterzuiveringsinstallaties wordt nog eens 80 procent van het fosfaat uit het rioolwater gehaald, waardoor de fosfaatkringloop is verstoord. Daardoor wordt er minder fytoplankton geproduceerd in het zeewater en verhongert de vis. ,,De kraamkamerfunctie van de Waddenzee is bijvoorbeeld met een factor 19 in elkaar gestort,” stelt bestuurslid J. Post van de stichting.

De SWNM dringt ook aan op nader onderzoek naar de effecten van fosfaatvervangers, biologisch niet afbreekbare stoffen die volgens eigen proeven zorgen voor sterfte van plant en dier.

Volgens Post moet het geld voor onderzoek er kunnen komen. ,,De gezamenlijke milieuorganisaties ontvangen elk jaar 10,5 miljoen euro. Wij vragen slechts geld voor een gezonde zee, gezond voedsel en een gezonde bevolking,” aldus Post.

De hoorzitting van de Voortouwcommissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit vindt donderdag 9 april van 12.30 tot 14.00 uur plaats in de Groen van Prinstererzaal.

Noot voor de redactie:

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met woordvoerder Jan van de Geest van de Stichting WNM, telefoonnummer 0528-351348 of bestuurlid Jurie Post 0620396178

Nieuwlande, 4 maart 2009

P e r s b e r i c h t

Wetenschappers te ver doorgeschoten over mosselen

NIEUWLANDE – De productie van het schadelijke lachgas door mosselen speelt geen enkele rol in het broeikaseffect of de aantasting van de ozonlaag. De hoeveelheid lachgas die mosselen met hun scheten produceren is verwaarloosbaar met de emissie van door mensen geproduceerde gassen en de uitstoot van broeikasgassen tijdens natuurlijke processen in zeedieren en zeebodems.

Dit stelt de Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid (SWNM) als reactie op het nieuws dat het gerenommeerde Max Planck-instituut in Dresden deze week naar buiten bracht. Volgens onderzoek van Duitse en Deense wetenschappers van het instituut zijn zeedieren als mosselen en zeeslakken schadelijk voor het milieu omdat ze lachgas uitstoten dat de ozonlaag afbreekt. Hoe meer het water vervuild is met nitraat, hoe meer gas de dieren uitstorten, ontdekten de onderzoekers.

Volgens SWNM wordt het lachgas slechts in kleine hoeveelheden gevormd, als bijproduct bij de omzetting van nitraat in stikstof. ,,Dit is een algemeen bekend onderdeel van de natuurlijke stikstofcyclus. Lachgas ontstaat overal, maar vooral in wateren met veel nitraat zoals de Nederlands- Duits en Deense kustwateren. Dat mosselen hierbij een wezenlijke rol spelen is grote onzin,” stelt adviseur van de stichting en oud-directeur van het Rijksinstituut voor Visserij Onderzoek (RIVO) dr. Paul Hagel.

Deze zogeheten denitrificatie vindt vooral plaats in organismen of bodemlagen, waar het zuurstofgehalte laag is. Als het nitraat op is halen bacteriën hun zuurstof uit sulfaten en ontstaat het naar rotte eieren stinkende zwavelwaterstof. Het proces vindt ook plaats in de darmen van mosselen. ,,Maar in het grotere geheel stelt dat natuurlijk helemaal niets voor. Dat snappen die Duitse en Deense onderzoekers natuurlijk ook wel, maar tegenwoordig is de koppeling aan een broeikaseffect een noodzakelijke voorwaarde voor het binnenhalen van meer onderzoeksgelden.”

Volgens Hagel zijn de wetenschappers te ver doorgeschoten. Dat vindt ook voorzitter drs Meindert Hoefnagel van de SWNM. ,,Als je een natuurlijk proces en zeedieren als mosselen neerzet als milieubelastend, begeef je jezelf als wetenschapper op een hellend vlak. Het klinkt nu net alsof alle zeedieren verboden moeten worden. In plaats daarvan hadden ze netjes kunnen aangeven dat een bepaalde invloed op de ozonlaag of het broeikaseffect normaal is door elk levend organisme, of het nou zeedieren, planten of mensen zijn. Zorg voor een goed milieu moet niet doorslaan in alarmerende berichten van wetenschappers die overdrijven en zaken uit hun verband rukken,” aldus Hoefnagel

Noot voor de redactie:

Voor informatie kunt u bellen met

drs Meindert Hoefnagel voorzitter SWNM telefoon : 0630535476

dr Paul Hagel, adviseur van de Stichting Wetenschappelijk Natuur- en Milieubeleid, telefoon 050-5893369.

VISwijzer promoot armoede en discrimineert verse vis

NIEUWLANDE – De Nederlandse VISwijzer raadt de consument het eten van verse vis uit de Noordzee af, terwijl het indirect de invoer van geïmporteerde vis uit Vietnam stimuleert, die daar met behulp van afval en hongerlonen wordt geproduceerd. De Franse VISwijzer adviseert juist zoveel mogelijk vers aangevoerde vis te consumeren en staat kritisch tegenover importvis.

Die opmerkelijke conclusie trekt bioloog R. Boddeke in het blad Visserijnieuws naar aanleiding van een onderzoek naar de Franse en Nederlandse VISwijzer. Het verschil in benadering in de twee landen is volgens hem groot.

Een Fransman eet gemiddeld 34 kilo vis per jaar, een Nederlander slechts 3,4 kilo. In Frankrijk neemt verse vis een centrale plaats in de supermarkten in, staat er een vakman of –vrouw naast om de consument te adviseren, schoon te maken of panklaar te maken. Franse kustvissers staan in hoog aanzien en de kusten van Normandië en Bretagne trekken veel toeristen die afkomen op de plaatselijk aangevoerde vis. De Frans VISwijzer raadt het eten van de bedreigde blauwvintonijn af, maar raadt de witte tonijn die dicht bij huis wordt gevangen aan. De kabeljauw uit de Atlantische Oceaan is taboe, maar die uit het Kanaal niet. Zeebaars uit verre wateren staat op de rode lijst, maar die uit de eigen kustwateren wordt aangeraden. Hetzelfde geldt voor tong.

In Nederland doet de VISwijzer precies het tegenovergestelde. Die adviseert de consument geen verse vis uit de Noordzee, zoals schol, tong, kabeljauw, tarbot of zeeduivel, te kopen. Dit tot grote boosheid van de visserijsector, die de door Brussel verhoogde vangstquota ziet als een bewijs dat het juist goed gaat met die vissoorten.

Het wordt volgens Boddeke nog erger als milieuorganisaties supermarkten met de VISwijzer benaderen en hen verzoeken geen verse zeevis te verkopen. Volgens de bioloog gaan supermarkten hier gretig op in omdat verse vis voor de branche een moeilijk artikel is dat in kwantiteit en kwaliteit varieert en omdat het hen aan vakkennis over het schoonmaken of prepareren ontbreekt. Daarom laten ze liever diepgevroren vis uit Vietnam invoeren.

In het bijzonder gaat het om Pangasius-soorten, vis die voor twee euro per kilo wordt ingekocht en met een flinke winstmarge verkocht kan worden. Deze tropische vis is afkomstig van viskwekerijen in Vietnam en wordt gevoed met dierlijk afval, waardoor het nog maar de vraag is of ze net zoveel van de belangrijke meervoudig onverzadigde vetzuren bevat als vis uit de Noordzee. Bovendien verdient het personeel bij de kwekerijen omgerekend zo’n 25 euro per maand en is straatarm. Boddeke adviseert de stichting Max Havelaar deze situatie eens door te lichten. Tot die tijd is het volgens hem beter deze vis in de supermarkt te mijden.

Boddeke is adviseur van de Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid, die met diverse rapporten heeft aangetoond dat de Nederlandse visserij duurzaam is en geen schadelijke rol speelt bij de achteruitgang van de visstand. De stichting dringt er dan ook bij natuur- en milieuorganisaties op aan hun blik te richten op andere schadelijke effecten voor de visstand zoals de afgenomen fosfaatconcentraties in het kustwater en de mogelijke invloed van oestrogene stoffen.

Voor meer informatie: www.visserijnieuws.nl

Noot voor de redactie:

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met adviseur van de SWNM, dr. R Boddeke 023-5376359

Habitatgebieden Noordzee niet gediend met visserijverbod

NIEUWLANDE – Het instellen van een visserijverbod in de beschermde gebieden die minister Verburg van LNV heeft aangemeld in de Noordzee, is overbodig en werkt zelfs averechts.

Dat stelt de Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid op basis van dergelijke maatregelen in het verleden en evaluatierapporten daarover.

De Stichting verwijst onder meer naar de effecten van de scholbox, een gebied van ongeveer 40.000 vierkante kilometer buiten de Nederlandse, Duitse en Deense waddeneilanden, dat sinds 1994 het gehele jaar is afgesloten voor de boomkorvisserij. In plaats van de voorspelde verhoging van de scholstand met 25 procent daalde de scholstand fors en bleek de groeisnelheid sterk verminderd. Ook het verbod op de mechanische kokkelvisserij in de Waddenzee of het kuilverbod in het IJsselmeer hebben geen positieve effecten gehad op de visstand. Volgens de Stichting een duidelijk bewijs dat niet de visserij maar andere oorzaken in hoofdzaak de visstand bepalen, zoals de sterke vermindering na 1990 van fosfaat in het kustwater en de toename van onafbreekbare stoffen als gevolg van het gebruik van de pil.

Minister Verburg meldde op 22 december 2008 vier zogeheten Habitatrichtlijngebieden in de Noordzee aan bij de Europese Commissie. Het gaat om de Noordzeekustzone ten noorden van Bergen, de Vlakte van de Raan, Doggersbank en Klaverbank.

Milieuorganisaties als Stichting Noordzee, Greenpeace en de Waddenvereniging vinden dat de minister de aangemelde gebieden nu al moet beschermen. Zij stellen (zoals gebruikelijk) dat de gebieden te lijden hebben onder de visserij en dat er dringend maatregelen nodig zijn "voor het herstel van de natuurwaarden", zonder concreet aan te geven wat de schade dan wel is, en wat de "natuurwaarden" zijn die moeten worden hersteld.

De Stichting WNM vindt een visserijverbod buitenproportioneel en vraagt al enige tijd aandacht voor andere milieubedreigingen voor de Noordzee. Zo bood ze vorig jaar de vaste kamercommissie voor LNV diverse wetenschappelijke rapporten aan over de ernstige consequenties van de afgenomen fosfaatconcentraties in het kustwater en de mogelijke invloed van oestrogene stoffen op de visstand. Sinds het invoeren van fosfaatvrije wasmiddelen is in het kustwater een chronisch tekort aan deze noodzakelijke voedingsstof ontstaan, met een enorme afname van de natuurlijke productie als gevolg. Hormonen die via de pil in zee belanden blijken desastreuze effecten te hebben voor vissen.

,,Het wordt tijd dat milieuorganisaties aandringen op de ontwikkeling van een afbreekbare pil en het belang van een redelijk gehalte aan fosfaat in het kustwater onderschrijven, in plaats van steeds weer naar de visserij te wijzen met onhoudbare beschuldigingen,” stelt penningmeester J. Post van de SWNM.

De stichting wijst op het zelfregulerend vermogen van de visserij doordat die in 2004 een gebied grenzend aan de scholbox op vrijwillige basis afsloot, om geen jonge vis te vangen en de kraamkamer niet te verstoren. Dat duurzame boomkorvisserij mogelijk is, bewijzen verder de hogere visstanden in de Noordzee en de hogere vangstquota voor schol, tong en kabeljauw voor 2009 die de EU heeft vastgesteld.

Meer artikelen...

<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 3